คิดมาก: คำถามที่ไม่ต้องการคำตอบจากสังคม... แนวความที่ว่า เราเกิดมาได้อย่างไร ใครเลี้ยงเรามา... เค้ายังอยู่ดีกันไหมกินอยู่อย่างสบายใจหรือไม่......
ใช่อยู่คนต่างจังหวัดบางพื้นที่ลูกหลานยังคอยดูแลไม่หากกาย แล้วหากเป็นมหานครเมืองใหญ่ๆ ล่ะ กรุงเทพฯ, เชียงใหม่, เชียงราย, นครราชสีมา, หนองคาย, ชลบุรี, หาดใหญ่, สงขลาพูดง่ายๆก็คือทุกจังหวัดนั่นแหล่ะที่มีคนแก่ถูกทอนทิ้ง อยู่บ้านคนเดียว ข้อ1.ลูกหลานไปทำงานไม่เวลาดูแลหรือว่าคุณทิ้งกันแน่ เรื่องนี้ง่ายๆมากเลย มือถือช่วยได้ครับ สวัสดีวันจันทร์, สวัสดีวันอังคาร, สวัสดีวันพุธ ฯลฯ ซึ่งคนในยุคสมัยใหม่เบื่อมากๆๆๆแต่นี่คือแทนความคิดถึงของคนแก่หัดเล่นเทคโนโลยี"คิดถึงลูกหลานจึงพยายามส่งมาให้รู้ว่าฉันก็ทำเป็นแล้วน่ะ" ข้อ2.คนแก่น่าเบื่อไม่ทันสมัยใช่ไหมไร้ซึ่งเทคโนโลยี่อันไม่ก่อเกิดผลดีต่อคนข้างกายที่ใกล้ตัวดังนั้นทางแก้คือการเปลี่ยนแปลงให้คนกลุ่มเหล่านี้เสียใหม่ให้ได้เรียนรู้เทคโนโลยีอย่างไร้ขอบเขตการศึกษาเพื่อค้นคว้า และต้องไม่มีข้อตําหนิ ใดๆทั้งสิ้น
ซึ่งในท้ายที่สุดจะทําให้สังคมของคนในครอบครัวได้รับประโยชน์สูงสุด ตัวเราเองก็มีความสุขเฉกเช่นเดียวกัน ได้หลากหลายกับการเล่น Line, Facebook, Instagram, Messenger, ฯลฯ คำถามคือแต่ทำไมถึงปิดกันผู้มีพระคุณเหล่านั้น ให้ไร้ซึ่งความสุข โดยอ้างตนเมื่อใช้มือถือ "นี่เป็นเรื่องงาน อย่ายุ่ง..." ตัวเลขคนกลุ่มนี้น่ากล้วมากหลักล้านคน ข้อ3.คุณเองหรือเปล่าที่เป็นตัวจริงเสียงจริงที่ทอนทิ้งคนแก่และเด็กเหล่านี้.... หรือว่าครูใหญ่รู้ไม่ทันเด็กกันแน่ "เด็กๆไม่จำเป็นต้องใช้มือถือ แต่สิ่งที่ช่วยให้ได้รู้ คือการปลูกฝังรากลึกให้ผู้คนที่ต้องการเพียงรู้ต่างหาก คุณครูทั่วไป(ยกเว้นผู้ใหญ่ไม่ต้องทำ)เอง ก็ปฏิบัติอยู่กันเฉกเช่นนี้อยู่ใช่ไหม แล้วทำไมไม่แก้ที่ต้นเหตุ หรือจะแก้ที่ตัวคุณครูเองก่อน ที่ว่าห้ามใช้โทรศัพท์มือถือในโรงเรียน OK" นี่คือคำตอบที่ไม่สอดคล้องกับเทคโนโลยีโลกใน
ปัจจุบัน แนะนำไปดูที่ประเทศลาว ใกล้สุดก็"มหาลัยขอนแก่น" เด็กลาวเรียนเก่งเต็มมหาลัยขอนแก่น >>>>>>>"ดูหนัง ดูละคร อย่าลืมย้อน ดูตัวเอง"
 SEARCH  Search Tel. 081-622-5078
copyright by thaihost4u.com 13 Moo 3 Nongka Pu, Banlad, Phetchaburi 76150 Thailand E-mail: bunlert@gamil.com